Artur Nogal już w końcówce 2009 roku dał próbkę swoich możliwości. - Ustanowił rekord Polski juniorów, ale wielu sceptyków marudziło, że pomiar był ręczny. Jednak w kolejnych startach poprawiał wynik w biegu na 500 m, dowodząc skali swego nieprzeciętnego talentu - powiedział trener Marymontu Warszawa, opiekun klubowy naszego mistrza świata juniorów Andrzej Święcicki.
Złoty medalista na 500 m z mistrzostw świata juniorów w Moskwie do Marymontu trafił przed dwoma laty. - Pochodzi ze Słomczyna, gdzie jest bardzo prężna sekcja łyżwiarstwa szybkiego. Gdyby jeszcze wokół Warszawy powstały ze cztery takie, to nie mielibyśmy problemów z selekcją. W Słomczynie trenował u Bożeny Goss, której należą się słowa podziękowania - mówi Andrzej Święcicki.
Ze Słomczyna Artur Nogal przeniósł się do sportowej szkoły przy ulicy Konwiktorskiej. - Dużo czasu zajmowały mu dojazdy. Ale Artur Nogal jest mężczyzną ambitnym i pracowitym. Byle drobiazgami nie zaprząta sobie głowy. Ma określony cel w życiu i powoli acz skutecznie go realizuje. Znajduje czas, żeby pomóc ojcu. Artur Nogal obecnie trenuje na warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Wszystko w życiu ma poukładane - dodaje ten zasłużony dla polskiego łyżwiarstwa szybkiego szkoleniowiec.
Andrzej Święcicki jest pod wrażeniem postępów zawodnika, jakie zrobił on w tym roku. - Bił rekordy Polski juniorów na 500, 1000 i wieloboju. Poprawił seniorskie osiągnięcie Pawła Abratkiewicza w wieloboju sprinterskim. Jest to naprawdę wielki talent z dużymi możliwościami. Zdolnej młodzieży w Warszawie nie brakuje. Jest również szybki Daniel Gwadera. Takich dwóch sprinterów-juniorów zazdrości nam cała Europa. W Moskwie wszyscy byli pod wrażeniem jego pewnego zwycięstwa nad Kanadyjczykiem - mówi Andrzej Święcicki.
Niestety, młodzi łyżwiarze szybcy nie mają odpowiednich warunków do rozwoju swoich talentów. - W Polsce brakuje przede wszystkim krytego toru. Bez tego nie możemy mówić  równych szansach w ściganiu się z rówieśnikami z Holandii, Niemiec, Norwegii czy Rosji. Talentów w naszej sekcji nigdy nie brakowało. Przypomnę z ostatnich lat Agatę Zdroje, Macieja Ustynowicza czy Tomasza Jankowskiego. Zresztą dotyczy to nie tylko panczenistów. W takim klubie jak Marymont, który ma ogromne tradycje, piłkarskie boisko zarasta. Nie ma gdzie grać i trenować. W wielu innych dyscyplinach jest podobnie - zakończył trener Andrzej Święcicki.